„Piotrek, jedziemy na miejsce, znaleźli kolejne ciało”. Namierzanie po numerze IP – haker w biurze robi to w trzy sekundy. „Wszystko wskazuje na to, że to było samobójstwo... ale ja w to nie wierzę”. Patolog mówi: „Więcej powiem wam po sekcji, ale to był profesjonalista”. „Zostaw broń i puść dziewczynę!”. Podstawiony policjant udaje kupca narkotyków. Policjant wchodzi do baru/klubu i pokazuje odznakę każdemu. „Zabezpieczcie monitoring z miejskich kamer”. „On ma GPS w telefonie, zbliżamy się!”. „Nie dotykaj tego, poczekaj na techników!”. „Mamy odcisk palca na łusce”. „Ofiara miała długi u lichwiarzy”. „Mamy nakaz aresztowania”. Ofiara miała „mroczną przeszłość”, o której nikt nie wiedział. Policjant wyważa drzwi z kopa, mimo że były otwarte. „Pociski są z tej samej broni, co w sprawie sprzed dwóch lat”. Informatyk znajduje nagranie z kamerki samochodowej przypadkowego przechodnia. Informatyk łamie hasło do laptopa w dwie sekundy (wpisując „admin1”). Puste pole – Cringe – momenty tak sztywne, że trzeba odwrócić wzrok. Scena przy automacie z kawą: „Co u Twojej matki/córki?”. „Znalazłem coś! Patrzcie na to nagranie”. „To wygląda na robotę zawodowca, zero śladów”. „Musimy sprawdzić bilingi ofiary”. Znalezienie słoika z narkotykami w szafce z mąką. „Gdzie są pieniądze?! Mów!”. Złoczyńca ma monolog o tym, dlaczego świat jest zły, zanim go zakują. „Czysto!” – krzyczane w każdym pokoju pustego mieszkania. „Piotrek, mamy trafienie w bazie AFIS”. Próba samobójcza sprawcy na dachu budynku w finale. "Złoczyńca jest łysy / ma tatuaże / nosi skórzaną kurtkę – uniform polskiego ""bad boya""." Przeszukanie śmietnika pod blokiem i znalezienie narzędzia zbrodni. „Szwarc chce nas widzieć u siebie. Natychmiast”. "Dramatyczny gong oznaczający oczywistą informację – ""Szefie, ofiara nie żyje"" (GONG!)." „Świadek go rozpoznał na okazaniu”. Zdjęcie z monitoringu z 1995 roku staje się nagle ostre jak z najnowszego iPhone'a. „Sprawdźcie historię wyszukiwania w jego przeglądarce”. „Dobra, pogadajmy jak facet z facetem”. „Dlaczego nas okłamałeś?” – „Bałem się, że mi nie uwierzycie”. Niespodziewany telefon zaraz po urwaniu tropu – technicy dzwonią dokładnie wtedy, gdy policjanci rozkładają ręce. Partnerzy kłócą się w samochodzie o to, kto ma gorsze życie prywatne. Policjant odpowiada: „Adwokat Ci nie pomoże, jak pójdziesz siedzieć za współudział”. Znalezienie ukrytego przejścia za szafą. „Góra kręci nosem, ta sprawa ma podłoże polityczne”. „Policja! Stój, bo strzelam!” – mimo że nikt nigdy nie strzela w plecy. „Mamy nakaz podsłuchu jego mieszkania”. „Czego u nas szukacie? Mamy nakaz!”. „Sprawdźmy, kto ostatnio odwiedzał go w więzieniu”. Napis: „Wszystkie postacie są fikcyjne... "Każdy zatrzymany jest w kartotece policyjnej – nikt nie jest ""czystą kartą""." "Gościu mówi: „Sikalafą” – próba bycia ""cool"" przez drobnego rzezimieszka." Szukanie śladów biologicznych przy pomocy lampy UV w biały dzień. Szwarc rzuca teczkę na stół i mówi: „Macie na to 24 godziny”. Scena końcowa: Policjanci odjeżdżają w stronę zachodzącego słońca. Przestępcy w miejscu publicznym przyznają się do przestępstw – głośne omawianie napadu w parku lub kawiarni. Zatrzymany mówi: „Znam komendanta, pożałujecie tego!”. Rodzina ofiary dowiaduje się o śmierci i płacze bez łez. „Olgierd, spójrz na to, to bardzo ciekawe”. Reklama dobrych zachowań – łopatologiczne tłumaczenie widzowi, dlaczego nie wolno kraść lub ufać obcym w sieci. „Czy to nie jest syn ofiary?” – nagłe olśnienie śledczego po spojrzeniu na zdjęcie. „Sprawdźcie wszystkie lombardy w okolicy”. Szwarc: „Jeśli zawalicie tę sprawę, osobiście was zawieszę”. Podejrzany ucieka przez płot, mimo że mógł biec prosto. Sprawca próbuje uciec motocyklem, ale policjant go taranuje. „Mamy logowania jego telefonu z tej wieży BTS”. Informatyk: „Złamałem zabezpieczenia ich serwera”. Zatrzymanie na środku ulicy, blokowanie drogi dwoma radiowozami. „To nie była kradzież, tu chodziło o coś więcej”. Świadek-sąsiadka przez judasz widziała dokładnie markę butów sprawcy. „Bierzemy ich na huki”. Informatyk mówi: „Przesyłam wam to na tablety”. „Musimy pogadać z jego byłą dziewczyną”. Krystian sprawdza portale społecznościowe: „Patrzcie, co wrzucił godzinę temu”. „Musimy sprawdzić darknet”. „To seryjny morderca, działa według schematu”. Złoczyńca podczas aresztowania mówi: „I tak mi nic nie udowodnicie”. Podejrzany rzuca się na policjanta z nożem kuchennym. Policjantka w pełnym makijażu i ułożonych włosach goni dilerów po bagnach. Policjanci piją kawę z papierowych kubków przy masce samochodu. Podejrzany: „Ja go nie zabiłem, ja tylko tam byłem!”. „Olgierd, uważaj!” – oddanie strzału w ostatniej sekundzie. „Uważaj, on może być uzbrojony i niebezpieczny”. „Co on tu robił o tej porze?”. Przesłuchiwany zaczyna sypać po zdaniu: „Twój wspólnik już wszystko nam powiedział”. Odnalezienie porzuconego samochodu w lesie. Powalenie na ziemię i kolano na plecach: „Mamy go!”. Złoczyńca postanawia pozbyć się porwanego tuż przed przyjazdem policji – idealne wyczucie czasu. Przesłuchanie: uderzenie ręką w stół tak mocno, że szklanka podskakuje. Sprawca to zawsze osoba, która pojawiła się w 5. minucie jako „pomocny sąsiad”. Gry powodują przemoc – obowiązkowa diagnoza psychologiczna, gdy sprawca ma mniej niż 20 lat. Przeszukiwanie piwnicy z latarkami przyczepionymi do pistoletów. „To był strzał z bliska, egzekucja”. Znalezienie zakrwawionej koszuli w koszu na pranie. Podejrzany chowa się w opuszczonej fabryce/magazynie. Minuta ciszy w biurze po śmierci informatora. Pisk opon na żwirowej drodze. „On nas prowadzi prosto do szefa”. „Mamy świadka koronnego, który go sypnie”. Policjantka rzuca podejrzanego na maskę: „Rozszerz nogi!”. Szef mówi: „Dobra robota, możecie iść do domu” (ale nikt nie idzie). Przesłuchiwany mówi: „Nie mam nic do powiedzenia, chcę adwokata!”. „Piotrek, jedziemy na miejsce, znaleźli kolejne ciało”. Namierzanie po numerze IP – haker w biurze robi to w trzy sekundy. „Wszystko wskazuje na to, że to było samobójstwo... ale ja w to nie wierzę”. Patolog mówi: „Więcej powiem wam po sekcji, ale to był profesjonalista”. „Zostaw broń i puść dziewczynę!”. Podstawiony policjant udaje kupca narkotyków. Policjant wchodzi do baru/klubu i pokazuje odznakę każdemu. „Zabezpieczcie monitoring z miejskich kamer”. „On ma GPS w telefonie, zbliżamy się!”. „Nie dotykaj tego, poczekaj na techników!”. „Mamy odcisk palca na łusce”. „Ofiara miała długi u lichwiarzy”. „Mamy nakaz aresztowania”. Ofiara miała „mroczną przeszłość”, o której nikt nie wiedział. Policjant wyważa drzwi z kopa, mimo że były otwarte. „Pociski są z tej samej broni, co w sprawie sprzed dwóch lat”. Informatyk znajduje nagranie z kamerki samochodowej przypadkowego przechodnia. Informatyk łamie hasło do laptopa w dwie sekundy (wpisując „admin1”). Puste pole – Cringe – momenty tak sztywne, że trzeba odwrócić wzrok. Scena przy automacie z kawą: „Co u Twojej matki/córki?”. „Znalazłem coś! Patrzcie na to nagranie”. „To wygląda na robotę zawodowca, zero śladów”. „Musimy sprawdzić bilingi ofiary”. Znalezienie słoika z narkotykami w szafce z mąką. „Gdzie są pieniądze?! Mów!”. Złoczyńca ma monolog o tym, dlaczego świat jest zły, zanim go zakują. „Czysto!” – krzyczane w każdym pokoju pustego mieszkania. „Piotrek, mamy trafienie w bazie AFIS”. Próba samobójcza sprawcy na dachu budynku w finale. "Złoczyńca jest łysy / ma tatuaże / nosi skórzaną kurtkę – uniform polskiego ""bad boya""." Przeszukanie śmietnika pod blokiem i znalezienie narzędzia zbrodni. „Szwarc chce nas widzieć u siebie. Natychmiast”. "Dramatyczny gong oznaczający oczywistą informację – ""Szefie, ofiara nie żyje"" (GONG!)." „Świadek go rozpoznał na okazaniu”. Zdjęcie z monitoringu z 1995 roku staje się nagle ostre jak z najnowszego iPhone'a. „Sprawdźcie historię wyszukiwania w jego przeglądarce”. „Dobra, pogadajmy jak facet z facetem”. „Dlaczego nas okłamałeś?” – „Bałem się, że mi nie uwierzycie”. Niespodziewany telefon zaraz po urwaniu tropu – technicy dzwonią dokładnie wtedy, gdy policjanci rozkładają ręce. Partnerzy kłócą się w samochodzie o to, kto ma gorsze życie prywatne. Policjant odpowiada: „Adwokat Ci nie pomoże, jak pójdziesz siedzieć za współudział”. Znalezienie ukrytego przejścia za szafą. „Góra kręci nosem, ta sprawa ma podłoże polityczne”. „Policja! Stój, bo strzelam!” – mimo że nikt nigdy nie strzela w plecy. „Mamy nakaz podsłuchu jego mieszkania”. „Czego u nas szukacie? Mamy nakaz!”. „Sprawdźmy, kto ostatnio odwiedzał go w więzieniu”. Napis: „Wszystkie postacie są fikcyjne... "Każdy zatrzymany jest w kartotece policyjnej – nikt nie jest ""czystą kartą""." "Gościu mówi: „Sikalafą” – próba bycia ""cool"" przez drobnego rzezimieszka." Szukanie śladów biologicznych przy pomocy lampy UV w biały dzień. Szwarc rzuca teczkę na stół i mówi: „Macie na to 24 godziny”. Scena końcowa: Policjanci odjeżdżają w stronę zachodzącego słońca. Przestępcy w miejscu publicznym przyznają się do przestępstw – głośne omawianie napadu w parku lub kawiarni. Zatrzymany mówi: „Znam komendanta, pożałujecie tego!”. Rodzina ofiary dowiaduje się o śmierci i płacze bez łez. „Olgierd, spójrz na to, to bardzo ciekawe”. Reklama dobrych zachowań – łopatologiczne tłumaczenie widzowi, dlaczego nie wolno kraść lub ufać obcym w sieci. „Czy to nie jest syn ofiary?” – nagłe olśnienie śledczego po spojrzeniu na zdjęcie. „Sprawdźcie wszystkie lombardy w okolicy”. Szwarc: „Jeśli zawalicie tę sprawę, osobiście was zawieszę”. Podejrzany ucieka przez płot, mimo że mógł biec prosto. Sprawca próbuje uciec motocyklem, ale policjant go taranuje. „Mamy logowania jego telefonu z tej wieży BTS”. Informatyk: „Złamałem zabezpieczenia ich serwera”. Zatrzymanie na środku ulicy, blokowanie drogi dwoma radiowozami. „To nie była kradzież, tu chodziło o coś więcej”. Świadek-sąsiadka przez judasz widziała dokładnie markę butów sprawcy. „Bierzemy ich na huki”. Informatyk mówi: „Przesyłam wam to na tablety”. „Musimy pogadać z jego byłą dziewczyną”. Krystian sprawdza portale społecznościowe: „Patrzcie, co wrzucił godzinę temu”. „Musimy sprawdzić darknet”. „To seryjny morderca, działa według schematu”. Złoczyńca podczas aresztowania mówi: „I tak mi nic nie udowodnicie”. Podejrzany rzuca się na policjanta z nożem kuchennym. Policjantka w pełnym makijażu i ułożonych włosach goni dilerów po bagnach. Policjanci piją kawę z papierowych kubków przy masce samochodu. Podejrzany: „Ja go nie zabiłem, ja tylko tam byłem!”. „Olgierd, uważaj!” – oddanie strzału w ostatniej sekundzie. „Uważaj, on może być uzbrojony i niebezpieczny”. „Co on tu robił o tej porze?”. Przesłuchiwany zaczyna sypać po zdaniu: „Twój wspólnik już wszystko nam powiedział”. Odnalezienie porzuconego samochodu w lesie. Powalenie na ziemię i kolano na plecach: „Mamy go!”. Złoczyńca postanawia pozbyć się porwanego tuż przed przyjazdem policji – idealne wyczucie czasu. Przesłuchanie: uderzenie ręką w stół tak mocno, że szklanka podskakuje. Sprawca to zawsze osoba, która pojawiła się w 5. minucie jako „pomocny sąsiad”. Gry powodują przemoc – obowiązkowa diagnoza psychologiczna, gdy sprawca ma mniej niż 20 lat. Przeszukiwanie piwnicy z latarkami przyczepionymi do pistoletów. „To był strzał z bliska, egzekucja”. Znalezienie zakrwawionej koszuli w koszu na pranie. Podejrzany chowa się w opuszczonej fabryce/magazynie. Minuta ciszy w biurze po śmierci informatora. Pisk opon na żwirowej drodze. „On nas prowadzi prosto do szefa”. „Mamy świadka koronnego, który go sypnie”. Policjantka rzuca podejrzanego na maskę: „Rozszerz nogi!”. Szef mówi: „Dobra robota, możecie iść do domu” (ale nikt nie idzie). Przesłuchiwany mówi: „Nie mam nic do powiedzenia, chcę adwokata!”.
(Print)
„Piotrek, jedziemy na miejsce, znaleźli kolejne ciało”.
Namierzanie po numerze IP – haker w biurze robi to w trzy sekundy.
„Wszystko wskazuje na to, że to było samobójstwo... ale ja w to nie wierzę”.
Patolog mówi: „Więcej powiem wam po sekcji, ale to był profesjonalista”.
„Zostaw broń i puść dziewczynę!”.
Podstawiony policjant udaje kupca narkotyków.
Policjant wchodzi do baru/klubu i pokazuje odznakę każdemu.
„Zabezpieczcie monitoring z miejskich kamer”.
„On ma GPS w telefonie, zbliżamy się!”.
„Nie dotykaj tego, poczekaj na techników!”.
„Mamy odcisk palca na łusce”.
„Ofiara miała długi u lichwiarzy”.
„Mamy nakaz aresztowania”.
Ofiara miała „mroczną przeszłość”, o której nikt nie wiedział.
Policjant wyważa drzwi z kopa, mimo że były otwarte.
„Pociski są z tej samej broni, co w sprawie sprzed dwóch lat”.
Informatyk znajduje nagranie z kamerki samochodowej przypadkowego przechodnia.
Informatyk łamie hasło do laptopa w dwie sekundy (wpisując „admin1”).
Puste pole – Cringe – momenty tak sztywne, że trzeba odwrócić wzrok.
Scena przy automacie z kawą: „Co u Twojej matki/córki?”.
„Znalazłem coś! Patrzcie na to nagranie”.
„To wygląda na robotę zawodowca, zero śladów”.
„Musimy sprawdzić bilingi ofiary”.
Znalezienie słoika z narkotykami w szafce z mąką.
„Gdzie są pieniądze?! Mów!”.
Złoczyńca ma monolog o tym, dlaczego świat jest zły, zanim go zakują.
„Czysto!” – krzyczane w każdym pokoju pustego mieszkania.
„Piotrek, mamy trafienie w bazie AFIS”.
Próba samobójcza sprawcy na dachu budynku w finale.
"Złoczyńca jest łysy / ma tatuaże / nosi skórzaną kurtkę – uniform polskiego ""bad boya""."
Przeszukanie śmietnika pod blokiem i znalezienie narzędzia zbrodni.
„Szwarc chce nas widzieć u siebie. Natychmiast”.
"Dramatyczny gong oznaczający oczywistą informację – ""Szefie, ofiara nie żyje"" (GONG!)."
„Świadek go rozpoznał na okazaniu”.
Zdjęcie z monitoringu z 1995 roku staje się nagle ostre jak z najnowszego iPhone'a.
„Sprawdźcie historię wyszukiwania w jego przeglądarce”.
„Dobra, pogadajmy jak facet z facetem”.
„Dlaczego nas okłamałeś?” – „Bałem się, że mi nie uwierzycie”.
Niespodziewany telefon zaraz po urwaniu tropu – technicy dzwonią dokładnie wtedy, gdy policjanci rozkładają ręce.
Partnerzy kłócą się w samochodzie o to, kto ma gorsze życie prywatne.
Policjant odpowiada: „Adwokat Ci nie pomoże, jak pójdziesz siedzieć za współudział”.
Znalezienie ukrytego przejścia za szafą.
„Góra kręci nosem, ta sprawa ma podłoże polityczne”.
„Policja! Stój, bo strzelam!” – mimo że nikt nigdy nie strzela w plecy.
„Mamy nakaz podsłuchu jego mieszkania”.
„Czego u nas szukacie? Mamy nakaz!”.
„Sprawdźmy, kto ostatnio odwiedzał go w więzieniu”.
Napis: „Wszystkie postacie są fikcyjne...
"Każdy zatrzymany jest w kartotece policyjnej – nikt nie jest ""czystą kartą""."
"Gościu mówi: „Sikalafą” – próba bycia ""cool"" przez drobnego rzezimieszka."
Szukanie śladów biologicznych przy pomocy lampy UV w biały dzień.
Szwarc rzuca teczkę na stół i mówi: „Macie na to 24 godziny”.
Scena końcowa: Policjanci odjeżdżają w stronę zachodzącego słońca.
Przestępcy w miejscu publicznym przyznają się do przestępstw – głośne omawianie napadu w parku lub kawiarni.
Zatrzymany mówi: „Znam komendanta, pożałujecie tego!”.
Rodzina ofiary dowiaduje się o śmierci i płacze bez łez.
„Olgierd, spójrz na to, to bardzo ciekawe”.
Reklama dobrych zachowań – łopatologiczne tłumaczenie widzowi, dlaczego nie wolno kraść lub ufać obcym w sieci.
„Czy to nie jest syn ofiary?” – nagłe olśnienie śledczego po spojrzeniu na zdjęcie.
„Sprawdźcie wszystkie lombardy w okolicy”.
Szwarc: „Jeśli zawalicie tę sprawę, osobiście was zawieszę”.
Podejrzany ucieka przez płot, mimo że mógł biec prosto.
Sprawca próbuje uciec motocyklem, ale policjant go taranuje.
„Mamy logowania jego telefonu z tej wieży BTS”.
Informatyk: „Złamałem zabezpieczenia ich serwera”.
Zatrzymanie na środku ulicy, blokowanie drogi dwoma radiowozami.
„To nie była kradzież, tu chodziło o coś więcej”.
Świadek-sąsiadka przez judasz widziała dokładnie markę butów sprawcy.
„Bierzemy ich na huki”.
Informatyk mówi: „Przesyłam wam to na tablety”.
„Musimy pogadać z jego byłą dziewczyną”.
Krystian sprawdza portale społecznościowe: „Patrzcie, co wrzucił godzinę temu”.
„Musimy sprawdzić darknet”.
„To seryjny morderca, działa według schematu”.
Złoczyńca podczas aresztowania mówi: „I tak mi nic nie udowodnicie”.
Podejrzany rzuca się na policjanta z nożem kuchennym.
Policjantka w pełnym makijażu i ułożonych włosach goni dilerów po bagnach.
Policjanci piją kawę z papierowych kubków przy masce samochodu.
Podejrzany: „Ja go nie zabiłem, ja tylko tam byłem!”.
„Olgierd, uważaj!” – oddanie strzału w ostatniej sekundzie.
„Uważaj, on może być uzbrojony i niebezpieczny”.
„Co on tu robił o tej porze?”.
Przesłuchiwany zaczyna sypać po zdaniu: „Twój wspólnik już wszystko nam powiedział”.
Odnalezienie porzuconego samochodu w lesie.
Powalenie na ziemię i kolano na plecach: „Mamy go!”.
Złoczyńca postanawia pozbyć się porwanego tuż przed przyjazdem policji – idealne wyczucie czasu.
Przesłuchanie: uderzenie ręką w stół tak mocno, że szklanka podskakuje.
Sprawca to zawsze osoba, która pojawiła się w 5. minucie jako „pomocny sąsiad”.
Gry powodują przemoc – obowiązkowa diagnoza psychologiczna, gdy sprawca ma mniej niż 20 lat.
Przeszukiwanie piwnicy z latarkami przyczepionymi do pistoletów.
„To był strzał z bliska, egzekucja”.
Znalezienie zakrwawionej koszuli w koszu na pranie.
Podejrzany chowa się w opuszczonej fabryce/magazynie.
Minuta ciszy w biurze po śmierci informatora.
Pisk opon na żwirowej drodze.
„On nas prowadzi prosto do szefa”.
„Mamy świadka koronnego, który go sypnie”.
Policjantka rzuca podejrzanego na maskę: „Rozszerz nogi!”.
Szef mówi: „Dobra robota, możecie iść do domu” (ale nikt nie idzie).
Przesłuchiwany mówi: „Nie mam nic do powiedzenia, chcę adwokata!”.
